Grypa. Wirusy i szczepienia
Grypa znana jest od starożytności, niemniej jednak wciąż groźna pomimo postępu medycyny. Chorujemy na nią wielokrotnie, nie uzyskując odporności, tak jak w przypadku wielu innych zakaźnych chorób. Walka z nią oznacza podejmowanie coraz to nowych zadań. A winowajcą jest wirus wywołujący chorobę. Wirus grypy wyodrębniony został w latach trzydziestych poprzedniego wieku.
Wyodrębniono rodzaje wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie wyłącznie dla człowieka; wirus A atakuje ludzi, inne ssaki, a nawet ptaki. Z owych 3 wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, nawet marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy lub nieznaczne objawy tej choroby, głównie wśród dzieci.
Gatunki A i B wywołują natomiast zachorowania na dużą i potężną skalę: A odpowiada za pandemie nawracające zwykle co kilkanaście lub kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące mniej więcej co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich typów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze konsekwencje ma jednak skok antygenowy właściwy wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, żeby jednak szczepić się co roku. Co najmniej po to, by ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się nieomalże w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w następnym sezonie epidemicznym.
Wyodrębniono rodzaje wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie wyłącznie dla człowieka; wirus A atakuje ludzi, inne ssaki, a nawet ptaki. Z owych 3 wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, nawet marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy lub nieznaczne objawy tej choroby, głównie wśród dzieci.
Gatunki A i B wywołują natomiast zachorowania na dużą i potężną skalę: A odpowiada za pandemie nawracające zwykle co kilkanaście lub kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące mniej więcej co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich typów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze konsekwencje ma jednak skok antygenowy właściwy wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, żeby jednak szczepić się co roku. Co najmniej po to, by ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się nieomalże w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w następnym sezonie epidemicznym.
Adres www: http://151.20.158.70
